2009年11月23日 (月) | 編集 |
หนาว...น๊าวววว...หนาว
หนาวได้อีกล่ะ แต่ก็ยังไม่หนาวเท่ากับวันอาทิตย์ที่ผ่านมา - -
ออกแนวไม่รู้จะทำอะไรดีล่ะ ฮาาาาาา
เลยเข้ามาหาอะไรอัพเล่นๆ กันบล็อกร้างไง เหอๆๆ
พักนี้ไม่ได้เข้าไปอ่านข่าวหรือดูีรูปอะไรเลยให้ตายสิ (ปกติก็ไม่เข้าอยู่แล้ว - -)
แต่อย่างน้อยก็ยังพอรู้ข่าวกับเค้าบ้างล่ะนะ ฮาาาาาาาา
โดยเฉพาะเรื่อง Baseball Tournament'09 ที่จะจัดขึ้นวันที่ 13/12/2009 นี้
จำได้ว่าเมื่อไม่นานนี้เอา J-Sport 2003 มานั่งดูแล้วบ่นว่าทำไมไม่มีกีฬาแบบนี้อีกฟะ???
แล้วเป็นไงจู่ๆ ก็ได้ข่าวมาทันทีเลยล่ะ ดีใจมากๆที่อย่างน้อยก็จะได้ดูกีฬาอันนี้
กีฬาที่รวมทั้งค่ายเอาไว้ที่เดียวกัน แถมบัตรก็แบบนะถูกค่อดๆ ทำเอาอยากจะไปดูจริงๆ ฮือๆๆๆ
[READ MORE...]
หนาวได้อีกล่ะ แต่ก็ยังไม่หนาวเท่ากับวันอาทิตย์ที่ผ่านมา - -
ออกแนวไม่รู้จะทำอะไรดีล่ะ ฮาาาาาา
เลยเข้ามาหาอะไรอัพเล่นๆ กันบล็อกร้างไง เหอๆๆ
พักนี้ไม่ได้เข้าไปอ่านข่าวหรือดูีรูปอะไรเลยให้ตายสิ (ปกติก็ไม่เข้าอยู่แล้ว - -)
แต่อย่างน้อยก็ยังพอรู้ข่าวกับเค้าบ้างล่ะนะ ฮาาาาาาาา
โดยเฉพาะเรื่อง Baseball Tournament'09 ที่จะจัดขึ้นวันที่ 13/12/2009 นี้
จำได้ว่าเมื่อไม่นานนี้เอา J-Sport 2003 มานั่งดูแล้วบ่นว่าทำไมไม่มีกีฬาแบบนี้อีกฟะ???
แล้วเป็นไงจู่ๆ ก็ได้ข่าวมาทันทีเลยล่ะ ดีใจมากๆที่อย่างน้อยก็จะได้ดูกีฬาอันนี้
กีฬาที่รวมทั้งค่ายเอาไว้ที่เดียวกัน แถมบัตรก็แบบนะถูกค่อดๆ ทำเอาอยากจะไปดูจริงๆ ฮือๆๆๆ
[READ MORE...]
2009年11月21日 (土) | 編集 |
ง่วงมากมาย วันนี้ง่วงได้อีกล่ะ = =
ไม่ใช่แค่ตอนนี้หรอกนะ แต่เป็นมาทั้งวันแล้ว
วันนี้นั่งเรียนวรรณคดีแล้วง่วงมาก ง่วงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เหมือนมันมีอะไรหนักๆ เข้ามาในหัวก็ไม่รู้ล่ะ เรียนไปแทบอยากจะคลานลงไปนอนเลย
แถมยังอาจารย์ยังชอบพูดซ้ำๆ อีก (ถ้าซ้ำแล้วออกสอบจะไม่ว่าอะไรเลยเหอะ - -)
เหมือนมันมีเสียงหวี่ๆ ก้องอยู่ในหัว ทั้งห้องนี่เงียบกันหมดทุกคน
ทั้งๆ ที่ปกติมันต้องส่งเสียงแหกปากโวยวายกัน แต่วันนี้เงียบบบบบบบบบบ~~~~
ก็เข้าใจว่าวิชามันน่าเบื่อแถมยังอากาศยังเย็นอีก ถ้าไม่ง่วงก็ไม่รู้จะอะไรยังไงแล้วล่ะนะ
พักนี้อากาศเริ่มเย็นแล้ว เย็นมาได้สองสามวันแล้วล่ะ หลังจากที่ร้อนมานาน
พอเย็นทีมันก็เย็นแบบต่อเนื่องได้อีก เย็นจนแทบไม่อยากจะลุกจากที่นอนเลย
ง่วงค่อดๆๆ ไม่ได้แตะฟิกมาสองวันแล้ว เพราะง่วงนี่ล่ะ
หนาวเน้อ~~~~~ ว่าแล้วก็อยากจะซุกตัวใต้ผ้าห่มเร็วๆ ซะแล้วสิ ฮาาาาา
ปล.สุดท้ายก็ไม่ได้อัพบล็อกเรื่องของ อคนช.ล่ะ - -
ปล.วันนี้เข้า xq ของชี่หลังจากที่ไม่ได้เข้ามาสอง-สามเดือนเต็ม
พอได้เห็นหน้าแล้ว...ขอกรี๊ดหน่อยเหอะค่ะ ชี่หล่อได้อีกแน่ะ ฮี่ๆๆๆๆๆๆ
ปล.อยากดู Cristmas Carol คงต้องหาเวลาไปดูแล้วสินะ ^w^
รวมไปถึง New Moon อีกสักรอบสองรอบด้วย ฮาาา
ไม่ใช่แค่ตอนนี้หรอกนะ แต่เป็นมาทั้งวันแล้ว
วันนี้นั่งเรียนวรรณคดีแล้วง่วงมาก ง่วงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เหมือนมันมีอะไรหนักๆ เข้ามาในหัวก็ไม่รู้ล่ะ เรียนไปแทบอยากจะคลานลงไปนอนเลย
แถมยังอาจารย์ยังชอบพูดซ้ำๆ อีก (ถ้าซ้ำแล้วออกสอบจะไม่ว่าอะไรเลยเหอะ - -)
เหมือนมันมีเสียงหวี่ๆ ก้องอยู่ในหัว ทั้งห้องนี่เงียบกันหมดทุกคน
ทั้งๆ ที่ปกติมันต้องส่งเสียงแหกปากโวยวายกัน แต่วันนี้เงียบบบบบบบบบบ~~~~
ก็เข้าใจว่าวิชามันน่าเบื่อแถมยังอากาศยังเย็นอีก ถ้าไม่ง่วงก็ไม่รู้จะอะไรยังไงแล้วล่ะนะ
พักนี้อากาศเริ่มเย็นแล้ว เย็นมาได้สองสามวันแล้วล่ะ หลังจากที่ร้อนมานาน
พอเย็นทีมันก็เย็นแบบต่อเนื่องได้อีก เย็นจนแทบไม่อยากจะลุกจากที่นอนเลย
ง่วงค่อดๆๆ ไม่ได้แตะฟิกมาสองวันแล้ว เพราะง่วงนี่ล่ะ
หนาวเน้อ~~~~~ ว่าแล้วก็อยากจะซุกตัวใต้ผ้าห่มเร็วๆ ซะแล้วสิ ฮาาาาา
ปล.สุดท้ายก็ไม่ได้อัพบล็อกเรื่องของ อคนช.ล่ะ - -
ปล.วันนี้เข้า xq ของชี่หลังจากที่ไม่ได้เข้ามาสอง-สามเดือนเต็ม
พอได้เห็นหน้าแล้ว...ขอกรี๊ดหน่อยเหอะค่ะ ชี่หล่อได้อีกแน่ะ ฮี่ๆๆๆๆๆๆ
ปล.อยากดู Cristmas Carol คงต้องหาเวลาไปดูแล้วสินะ ^w^
รวมไปถึง New Moon อีกสักรอบสองรอบด้วย ฮาาา
2009年11月20日 (金) | 編集 |
เปลี่ยนธีมบล็อกอีกแล้วล่ะ ฮาาาาาาาาาาาาาาาา
คราวนี้เป็นธีมคริสต์มาส ซึ่งก็ยังไม่ถึงวันจริงๆ หรอกนะ
แต่ก็อยากจะเปลี่ยนซะหน่อย เบื่อธีมเ่ก่าแล้ว
วันนี้ไปดู New Moon มาล่ะ ไปดูมาคนเดียว
มันก็สนุกนะ ตื่นเต้นหลายฉากแต่ก็แอบง่วงมากๆ เลยล่ะ
ที่ง่วงเพราะไปดูคนเดียวนี่ล่ะ ไม่มีคนมาคอยสครีมด้วย
มันก็เลยง๊วงงง่วงได้อีก แต่จบแบบอึ้งๆ ว่ามันจบแล้วเหรอ?????
ทำเอาอยากดูภาคต่อไปซะแล้วซี เหอๆๆๆๆๆ
และก็นะมีหนังอีกเรื่องที่คิดเอาไว้ว่าจะไปดูล่ะ ต้อนรับคริสต์มาสเลย
นั่นก็คือเรื่อง Cristmas Carol ของวอลส์ดิสนี่ย์ล่ะ ฮาาาาาาา
ดูพรีวิวแล้วมันน่าดูมากๆ เข้าโรงวันที่ 26/11 นี้ด้วย
ก็เลยกะว่าจะไปดูซะหน่อย ช่วงนี้ต้องดูคลายเครียดเล็กน้อย งึมๆๆๆ
อยากดู New Moon อีกรอบล่ะ อีกหลายๆ รอบเลยก็ได้นะ
เพราะชอบเรื่องนี้จริงๆ หุหุ อยากเป็นพวกโวลตูรีมากๆ ดูไฮโซได้โล่เลย
อ๊างงงงงงงงงงงงงงงง~~~~~ เพ้อไปกับหนังเรื่องนี้ซะแล้วสิ
โอยยย....ง่วงได้อีก *ตาปรือ*
ไปนอนดีกว่า พรุ่งนี้มีเรียนเช้าบ่ายเลย แถมตอนเช้าเป็นวรรณคดีอีก
น่าเบื่อได้โล่จริงๆ เลยน้ากับวิชานี้
เอาไว้พรุ่งนี้ถ้าไม่ขี้เกียจจะมาสครีมกับโซโล่คอนของที่รักค่ะ อาาาาา
ปล.เดือนนี้มันอัพน้อยได้ใจจริงๆ - -
คราวนี้เป็นธีมคริสต์มาส ซึ่งก็ยังไม่ถึงวันจริงๆ หรอกนะ
แต่ก็อยากจะเปลี่ยนซะหน่อย เบื่อธีมเ่ก่าแล้ว
วันนี้ไปดู New Moon มาล่ะ ไปดูมาคนเดียว
มันก็สนุกนะ ตื่นเต้นหลายฉากแต่ก็แอบง่วงมากๆ เลยล่ะ
ที่ง่วงเพราะไปดูคนเดียวนี่ล่ะ ไม่มีคนมาคอยสครีมด้วย
มันก็เลยง๊วงงง่วงได้อีก แต่จบแบบอึ้งๆ ว่ามันจบแล้วเหรอ?????
ทำเอาอยากดูภาคต่อไปซะแล้วซี เหอๆๆๆๆๆ
และก็นะมีหนังอีกเรื่องที่คิดเอาไว้ว่าจะไปดูล่ะ ต้อนรับคริสต์มาสเลย
นั่นก็คือเรื่อง Cristmas Carol ของวอลส์ดิสนี่ย์ล่ะ ฮาาาาาาา
ดูพรีวิวแล้วมันน่าดูมากๆ เข้าโรงวันที่ 26/11 นี้ด้วย
ก็เลยกะว่าจะไปดูซะหน่อย ช่วงนี้ต้องดูคลายเครียดเล็กน้อย งึมๆๆๆ
อยากดู New Moon อีกรอบล่ะ อีกหลายๆ รอบเลยก็ได้นะ
เพราะชอบเรื่องนี้จริงๆ หุหุ อยากเป็นพวกโวลตูรีมากๆ ดูไฮโซได้โล่เลย
อ๊างงงงงงงงงงงงงงงง~~~~~ เพ้อไปกับหนังเรื่องนี้ซะแล้วสิ
โอยยย....ง่วงได้อีก *ตาปรือ*
ไปนอนดีกว่า พรุ่งนี้มีเรียนเช้าบ่ายเลย แถมตอนเช้าเป็นวรรณคดีอีก
น่าเบื่อได้โล่จริงๆ เลยน้ากับวิชานี้
เอาไว้พรุ่งนี้ถ้าไม่ขี้เกียจจะมาสครีมกับโซโล่คอนของที่รักค่ะ อาาาาา
ปล.เดือนนี้มันอัพน้อยได้ใจจริงๆ - -
2009年11月19日 (木) | 編集 |
โว๊ยยยยยยยยยยยยยยย~~~~!!!!!!!
หงุดหงิดได้อีก ทำไมมันหงุดหงิดแบบนี้ฟะ?????
ไอ้พวกสแปมเมลล์ที่น่ารำคาญทั้งหลาย ไหงมันถึงได้ส่งมากันอื้อแบบนี้ฟะ???
เมื่อวานนั่งลบไปร้อยกว่าอัน วันนี้ยังจะส่งมาอีก - -"
ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนมาที 4-5 อันยังพอทน แต่เดี๋ยวนี้วันนึงล่อซะ............!!!!!!!!!!
มันน่ายันโครมจริงๆ ให้ตายสิ = =
ยิ่งมองยิ่งหงุดหงิด (แต่ทำไงได้ล่ะ????)
เอออ!!! อีกเรื่องก็คือว่า...จะไม่ลงโดจินที่แปลเอาไว้ที่บล็อกนี้แล้วล่ะนะ ฮาาาาาา
เพราะหนีไปทำเปิดบล็อกที่ตั้งใจจะเอาไว้ลงโดจินที่แปลเอาไว้แหละ
เดี๋ยวค่อยๆ ย้ายทีละนิด ทำอะไรเสร็จหมดแล้วเหลือแต่ย้ายข้าวของ
วันหลังค่อยมาทิ้งลิ้งค์บล็อกนู่นให้ *หัวเราะ*
ง๊วงงงงงงงงงงงงงงงงงง~~~ง่วงอย่างที่สุด
แอบแต่งช๊อตฟิกใหม่อยู่เรื่องนึง แต่มันยังไปไม่ถึงไหนเลยล่ะ - -
และแน่นอนมันก็เป็นฟิกคู่ D18 โอนลี่ หุหุ
ถ้าไม่ไหวเห็นทีคงได้ลงไปนอนจริงๆ แล้วล่ะ *ง่วง*
ปล.เข้ามาบ่น แล้วก็จากไป *เฮ้อออ*
หงุดหงิดได้อีก ทำไมมันหงุดหงิดแบบนี้ฟะ?????
ไอ้พวกสแปมเมลล์ที่น่ารำคาญทั้งหลาย ไหงมันถึงได้ส่งมากันอื้อแบบนี้ฟะ???
เมื่อวานนั่งลบไปร้อยกว่าอัน วันนี้ยังจะส่งมาอีก - -"
ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนมาที 4-5 อันยังพอทน แต่เดี๋ยวนี้วันนึงล่อซะ............!!!!!!!!!!
มันน่ายันโครมจริงๆ ให้ตายสิ = =
ยิ่งมองยิ่งหงุดหงิด (แต่ทำไงได้ล่ะ????)
เอออ!!! อีกเรื่องก็คือว่า...จะไม่ลงโดจินที่แปลเอาไว้ที่บล็อกนี้แล้วล่ะนะ ฮาาาาาา
เพราะหนีไปทำเปิดบล็อกที่ตั้งใจจะเอาไว้ลงโดจินที่แปลเอาไว้แหละ
เดี๋ยวค่อยๆ ย้ายทีละนิด ทำอะไรเสร็จหมดแล้วเหลือแต่ย้ายข้าวของ
วันหลังค่อยมาทิ้งลิ้งค์บล็อกนู่นให้ *หัวเราะ*
ง๊วงงงงงงงงงงงงงงงงงง~~~ง่วงอย่างที่สุด
แอบแต่งช๊อตฟิกใหม่อยู่เรื่องนึง แต่มันยังไปไม่ถึงไหนเลยล่ะ - -
และแน่นอนมันก็เป็นฟิกคู่ D18 โอนลี่ หุหุ
ถ้าไม่ไหวเห็นทีคงได้ลงไปนอนจริงๆ แล้วล่ะ *ง่วง*
ปล.เข้ามาบ่น แล้วก็จากไป *เฮ้อออ*
2009年11月15日 (日) | 編集 |
Shot Story ::: Make U Wet
Couple ::: Dino Cavallone x Hibari Kyoya
Writing By ::: yama_me (clover2329)
**************************************
~~Tulululu Tulululu~~
เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ดังขึ้นอย่างไม่ขาดสาย จนเจ้าของเครื่องต้องเอื้อมมือขึ้นมาเปิดรับสายมันทันที โดยไม่ทันได้มองว่าเบอร์ที่โทรเข้ามานั้นเป็นเบอร์ของใคร??
“ครับ!!” กรอกเสียงลงไปตามสายด้วยอาการที่งัวเงียสุดๆ
“นี่แกยังไม่ตื่นอีกเหรอ?? นี่มันจะเที่ยงแล้วนะเนี่ย เมื่อคืนไปเปิดซิงใครมาล่ะ?” เสียงหวานเจื้อยแจ้วของน้องชายข้างบ้านชายหนุ่มถามขึ้น
“รู้ทันชะมัดเลยนะเคียวยะ ว่าแต่เคียวยะเถอะโทรมานี่มีอะไรหรือเปล่า?” ดีโน่ลุกขึ้นพิงหัวเตียงอย่างง่วงงุน แต่ก็ไม่วายที่จะถามถึงเหตุผลที่ร่างบางโทรมา
“ทำไม??? ต้องมีธุระใช่มั้ย??? ถึงจะโทรหาดีโน่ คาบัคโรเน่ได้น่ะ!!” ร่างบางกรอกเสียงห้วนๆลงไป ทำเอาหนุ่มผมทองที่นั่งอยู่บนเตียงนอนนุ่มถึงกับหัวเราะออกมาทันที
“แหม!!! อย่างอนสิ สำหรับเคียวยะน่ะไม่ต้องมีธุระก็โทรมาหาได้” ดีโน่พูดเสียงหวานง้ออีกคนออกไป เพียงแค่คำพูดของอีกคนก็สามารถทำให้ฮิบาริที่ตอนนี้แสดงอาการงอนชายหนุ่ม เล็กน้อยถึงกับอมยิ้มออกมา
“หึ!! นึกว่าจะต้องเป็นพวกสาวๆของแกซะอีกที่สามารถโทรหาได้เนี่ย” ฮิบาริะพูดล้อเล่นกับอีกคน
“แล้วอยากเป็นหนึ่งในนั้นมั้ยล่ะ???” ถามหยอกๆกับเน้องชายคนสนิทออกไป ทำเอาร่างบางถึงกับชะงักไปทันที
“บ้าสิ!! คิด อะไรอกุศลชะมัด ที่โทรมาเนี่ยก็แค่จะมาบ่นว่ามันร้อนเหลือเกินแล้วก็เซ็งด้วย” ฮิบาริบ่นออกมากับพี่ชายข้างบ้านทันที ดีโน่ที่ได้ยินแบบนั้นก็ขมวดคิ้วทันที 'อะไรกันน้า!! ที่ทำให้น้องชายตัวน้อยของเค้าถึงกับเซ็งได้'
“เซ็งเรื่องอะไรอย่างนั้นเหรอเคียวยะ...??”
“ก็จะอะไรซะอีกล่ะ!! ก็พ่อกับแม่นั่นแหละหนีไปเที่ยวทะเลไม่มีบอกกันก่อนว่าจะไป ปล่อยให้ฉันต้องมานั่งแกล่วอยู่กับบ้านคนเดียวแบบนี้ร้อนๆก็ร้อน ชิ!! แถมทิ้งให้อยู่กับไอติมเต็มกระติกเนี่ย กินจนจะหมดอยู่แล้วทิ้งกันได้ลงคอเลยนะ” พอร่างบางเล่าจบ ดีโน่ก็หลุดหัวเราะออกมาทันที
“โถ่!! ไอ้เราก็นึกว่าเซ็งเรื่องอะไรกัน ที่แท้ก็เซ็งเรื่องพ่อกับแม่หนีไปเที่ยวนี่เอง”
“แล้วมันน่าเซ็งป่ะล่ะ? อยู่บ้านก็เบื่อไม่รู้จะทำอะไรก็เลยโทรมาหาแกเนี่ย” ร่างบางบอกกับอีกคน พร้อมทั้งดูดไอศกรีมแท่งเข้าปากไปมา ดีโน่ที่ได้ยินเสียงดังเล็ดลอดออกมาจากทางสายโทรศัพท์ ด้วยความสนใจจึงอดที่จะถามร่างบางไม่ได้
“เคียวยะนั่นเคียวยะกำลังทำอะไรอยู่น่ะ?”
“อ๋อ!! กินไอติมอยู่น่ะสิ ถามมาได้ร้อนแบบนี้แกจะให้ฉันไปออกกำลังกายหรือยังไง?” ร่างบางตอบคำถามเพื่อนออกไป แต่ฮิบาริจะรู้มั้ยว่าตอนนี้น่ะ.....ดีโน่ะกำลังคิดอะไรอยู่?.....ชายหนุ่ม ยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์กับความคิดนั้น
“เคียวยะร้อนเหรอ?” ถามร่างบางออกไป
“ก็ใช่น่ะสิ!! แกนี่ถามมาได้ว่าร้อนมั้ย?” เสียงหวานใสตอบด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูแล้วชวนหงุดหงิดกลับมา
“แล้วตอนนี้เคียวยะก็อยู่บ้านคนเดียวใช่มั้ย???” ถามกลับอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
“ก็เออสิ!! แกนี่รู้อยู่แล้วยังจะมาถามอะไรโง่ๆอีก” ฮิบาริเริ่มหงุดหงิดมากขึ้นกับคำถามกวนๆของอีกคน
“อืมม์!! งั้นเดี๋ยวฉันอาบน้ำก่อนแล้วเดี๋ยวจะไปหาที่บ้านนะ เปิดประตูเอาไว้ให้ด้วยล่ะ” ดีโน่บอกด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ พลางเด้งตัวขึ้นมาจากเตียง
“จะเข้าก็เข้ามาประตูไม่ได้ล็อก งั้น!! แค่นี้นะขอไปนอนตากแอร์ก่อนล่ะ” พูดจบก็วางสายไป ส่วนร่างสูงผมทองนั้นได้แต่กำโทรศัพท์ของตนเอาไว้แน่น ก่อนจะยิ้มมุมปากออกมา
“เคียวยะเสร็จฉันแน่!!” ดีโน่พูดกับตัวเองเบาๆ อย่างมีเลศนัย ก่อนจะเดินฮัมเพลงเข้าห้องน้ำไปอย่างอารมณ์ดี
....ฮิบาริ เคียวยะ....น้องชายคนสนิทที่อยู่ข้างบ้านของดีโน่ ทั้งคู่รู้จักกันเมื่อ 1 ปีก่อน เนื่องจากดีโน่หนุ่มนักเรียนชาวอิตาลีนั้นได้ย้ายมาเรียนมหาวิทยาลัยต่อยัง ประเทศญี่ปุ่นพร้อมกับโรมาริโอ้คนสนิท พร้อมกับหาบ้านพักให้เจ้านายได้อยู่อาศัยในขณะีที่ตนเองนั้นมาเรียนต่อมหาิวิทยาลัยที่ญี่ปุ่นนี้ ในขณะที่ฮิบารินั้นกำลังจะขึ้นม.ปลายปี1 และนั่นก็เป็นการพบกันครั้งแรกระหว่างดีโน่ คาบัคโรเน่และฮิบาริ เคียวยะ เนื่องจากบ้านพักที่โรมาริโอ้หาให้นั้นอยู่ติดกับบ้านของฮิบารินั่นเอง
ด้วยความที่ฮิบาริเป็นคนน่ารัก นิสัยออกจะห้าวเล็กน้อย บวกกับดวงตาคมและเฉี่ยวที่แสนจะน่าค้นหา จมูกโด่งรั้นนิดๆ ริมฝีปากอวบอิ่มน่าสัมผัส ใบหน้าขาวใสหวานซึ้งชวนมอง จึงไม่แปลกที่ร่างบางคนนี้จะเป็นที่ชื่นชอบในหมู่ของผู้ชายด้วยกันเอง ไม่ต่างอะไรไปจากดีโน่พี่ชายข้างบ้านคนนี้สักเท่าไหร่ ด้วยความที่เป็นหนุ่มชาวต่างชาติหน้าตาหล่อเหลา เรียนเก่ง ทักษะด้านการกีฬาเป็นเลิศจึงทำให้ชายหนุ่มผู้นี้นั้นเป็นหนุ่มเนื้อหอมในหมู่สาวๆ
พวกหนุ่มๆในโรงเรียนต่างพากันรู้สึกอิจฉาดีโน่เป็นอย่างมากที่ได้สนิทกับฮิบาริ เพราะทุกเช้าและทุกเย็นนั้นดีโน่จะเป็นฝ่ายไปรับและไปส่งร่างบางที่โรงเรียนอยู่เสมอ ส่วนตัวของร่างบางนั้นก็ถูกพวกสาวๆ มหาวิทยาลัยเดียวกับดีโน่พากันอิจฉาตาร้อนที่สนิทกับชายหนุ่มที่พวกตนนั้นแอบปลื้มเช่นเดียวกัน แถมยังได้เดินกลับบ้านพร้อมกันทุกวัน นับจากวันนั้นจนถึงวันนี้ก็จะปีกว่าแล้วที่ทั้งคู่สนิทกันแบบนี้ ไปไหนมาไหนด้วยกัน กินข้าวด้วยกันและนี่ก็คือสิ่งที่ทุกคนรู้และเห็นจนเป็นภาพที่ชินตา...หากแต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่ทุกคนไม่เคยรู้เลยหรือแม้แต่ตัวของฮิบาริเองก็ไม่เคยรู้ถึงสิ่งๆหนึ่งที่เกี่ยวกับดีโน่นั่นก็คือ...การที่ดีโน่นั้นแอบรักฮิบาริมาตลอดตั้งแต่วันแรกที่ได้รู้จักกัน....
ด้วยความที่เป็นพี่ชายและน้องชายที่สนิทกัน ดีโน่จึงไม่สามารถที่จะบอกความรู้สึกของตนนั้นให้ร่างบางได้รับรู้และถึงจะสนิทกันแค่ไหนแต่ดูเหมือนว่าร่างบางนั้นจะไม่ค่อยสนใจในตัวของพี่ชายคนนี้สักเท่าไหร่ ในเมื่อไม่สนใจหนุ่มผมทองคนนี้จึงเริ่มทำตัวเรียกร้องความสนใจจากร่างบางด้วยการควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้ามาให้ร่างบางเห็นได้ทุกวันและมันก็ได้ผลไปตามที่อีกคนนั้นคาดการณ์เอาไว้ เพราะมันทำให้ฮิบาริเองหันมาสนใจพี่ชายคนนี้มากขึ้นกว่าแต่ก่อน 1 ปีเต็มกับการที่ตนเองต้องอดทนเก็บความรักที่มีเอาไว้ไม่ยอมบอกกับร่างบางและวันนี้ความอดทนที่มีอยู่มันก็ถึงจุดสิ้นสุด พอกันทีสำหรับความอดทนที่มีมา วันนี้ตนจะต้องบอกกับฮิบาริให้ได้ว่าตนนั้นรู้สึกอย่างไร
//////////////////////////////////////
[READ MORE...]
Couple ::: Dino Cavallone x Hibari Kyoya
Writing By ::: yama_me (clover2329)
**************************************
~~Tulululu Tulululu~~
เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ดังขึ้นอย่างไม่ขาดสาย จนเจ้าของเครื่องต้องเอื้อมมือขึ้นมาเปิดรับสายมันทันที โดยไม่ทันได้มองว่าเบอร์ที่โทรเข้ามานั้นเป็นเบอร์ของใคร??
“ครับ!!” กรอกเสียงลงไปตามสายด้วยอาการที่งัวเงียสุดๆ
“นี่แกยังไม่ตื่นอีกเหรอ?? นี่มันจะเที่ยงแล้วนะเนี่ย เมื่อคืนไปเปิดซิงใครมาล่ะ?” เสียงหวานเจื้อยแจ้วของน้องชายข้างบ้านชายหนุ่มถามขึ้น
“รู้ทันชะมัดเลยนะเคียวยะ ว่าแต่เคียวยะเถอะโทรมานี่มีอะไรหรือเปล่า?” ดีโน่ลุกขึ้นพิงหัวเตียงอย่างง่วงงุน แต่ก็ไม่วายที่จะถามถึงเหตุผลที่ร่างบางโทรมา
“ทำไม??? ต้องมีธุระใช่มั้ย??? ถึงจะโทรหาดีโน่ คาบัคโรเน่ได้น่ะ!!” ร่างบางกรอกเสียงห้วนๆลงไป ทำเอาหนุ่มผมทองที่นั่งอยู่บนเตียงนอนนุ่มถึงกับหัวเราะออกมาทันที
“แหม!!! อย่างอนสิ สำหรับเคียวยะน่ะไม่ต้องมีธุระก็โทรมาหาได้” ดีโน่พูดเสียงหวานง้ออีกคนออกไป เพียงแค่คำพูดของอีกคนก็สามารถทำให้ฮิบาริที่ตอนนี้แสดงอาการงอนชายหนุ่ม เล็กน้อยถึงกับอมยิ้มออกมา
“หึ!! นึกว่าจะต้องเป็นพวกสาวๆของแกซะอีกที่สามารถโทรหาได้เนี่ย” ฮิบาริะพูดล้อเล่นกับอีกคน
“แล้วอยากเป็นหนึ่งในนั้นมั้ยล่ะ???” ถามหยอกๆกับเน้องชายคนสนิทออกไป ทำเอาร่างบางถึงกับชะงักไปทันที
“บ้าสิ!! คิด อะไรอกุศลชะมัด ที่โทรมาเนี่ยก็แค่จะมาบ่นว่ามันร้อนเหลือเกินแล้วก็เซ็งด้วย” ฮิบาริบ่นออกมากับพี่ชายข้างบ้านทันที ดีโน่ที่ได้ยินแบบนั้นก็ขมวดคิ้วทันที 'อะไรกันน้า!! ที่ทำให้น้องชายตัวน้อยของเค้าถึงกับเซ็งได้'
“เซ็งเรื่องอะไรอย่างนั้นเหรอเคียวยะ...??”
“ก็จะอะไรซะอีกล่ะ!! ก็พ่อกับแม่นั่นแหละหนีไปเที่ยวทะเลไม่มีบอกกันก่อนว่าจะไป ปล่อยให้ฉันต้องมานั่งแกล่วอยู่กับบ้านคนเดียวแบบนี้ร้อนๆก็ร้อน ชิ!! แถมทิ้งให้อยู่กับไอติมเต็มกระติกเนี่ย กินจนจะหมดอยู่แล้วทิ้งกันได้ลงคอเลยนะ” พอร่างบางเล่าจบ ดีโน่ก็หลุดหัวเราะออกมาทันที
“โถ่!! ไอ้เราก็นึกว่าเซ็งเรื่องอะไรกัน ที่แท้ก็เซ็งเรื่องพ่อกับแม่หนีไปเที่ยวนี่เอง”
“แล้วมันน่าเซ็งป่ะล่ะ? อยู่บ้านก็เบื่อไม่รู้จะทำอะไรก็เลยโทรมาหาแกเนี่ย” ร่างบางบอกกับอีกคน พร้อมทั้งดูดไอศกรีมแท่งเข้าปากไปมา ดีโน่ที่ได้ยินเสียงดังเล็ดลอดออกมาจากทางสายโทรศัพท์ ด้วยความสนใจจึงอดที่จะถามร่างบางไม่ได้
“เคียวยะนั่นเคียวยะกำลังทำอะไรอยู่น่ะ?”
“อ๋อ!! กินไอติมอยู่น่ะสิ ถามมาได้ร้อนแบบนี้แกจะให้ฉันไปออกกำลังกายหรือยังไง?” ร่างบางตอบคำถามเพื่อนออกไป แต่ฮิบาริจะรู้มั้ยว่าตอนนี้น่ะ.....ดีโน่ะกำลังคิดอะไรอยู่?.....ชายหนุ่ม ยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์กับความคิดนั้น
“เคียวยะร้อนเหรอ?” ถามร่างบางออกไป
“ก็ใช่น่ะสิ!! แกนี่ถามมาได้ว่าร้อนมั้ย?” เสียงหวานใสตอบด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูแล้วชวนหงุดหงิดกลับมา
“แล้วตอนนี้เคียวยะก็อยู่บ้านคนเดียวใช่มั้ย???” ถามกลับอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
“ก็เออสิ!! แกนี่รู้อยู่แล้วยังจะมาถามอะไรโง่ๆอีก” ฮิบาริเริ่มหงุดหงิดมากขึ้นกับคำถามกวนๆของอีกคน
“อืมม์!! งั้นเดี๋ยวฉันอาบน้ำก่อนแล้วเดี๋ยวจะไปหาที่บ้านนะ เปิดประตูเอาไว้ให้ด้วยล่ะ” ดีโน่บอกด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ พลางเด้งตัวขึ้นมาจากเตียง
“จะเข้าก็เข้ามาประตูไม่ได้ล็อก งั้น!! แค่นี้นะขอไปนอนตากแอร์ก่อนล่ะ” พูดจบก็วางสายไป ส่วนร่างสูงผมทองนั้นได้แต่กำโทรศัพท์ของตนเอาไว้แน่น ก่อนจะยิ้มมุมปากออกมา
“เคียวยะเสร็จฉันแน่!!” ดีโน่พูดกับตัวเองเบาๆ อย่างมีเลศนัย ก่อนจะเดินฮัมเพลงเข้าห้องน้ำไปอย่างอารมณ์ดี
....ฮิบาริ เคียวยะ....น้องชายคนสนิทที่อยู่ข้างบ้านของดีโน่ ทั้งคู่รู้จักกันเมื่อ 1 ปีก่อน เนื่องจากดีโน่หนุ่มนักเรียนชาวอิตาลีนั้นได้ย้ายมาเรียนมหาวิทยาลัยต่อยัง ประเทศญี่ปุ่นพร้อมกับโรมาริโอ้คนสนิท พร้อมกับหาบ้านพักให้เจ้านายได้อยู่อาศัยในขณะีที่ตนเองนั้นมาเรียนต่อมหาิวิทยาลัยที่ญี่ปุ่นนี้ ในขณะที่ฮิบารินั้นกำลังจะขึ้นม.ปลายปี1 และนั่นก็เป็นการพบกันครั้งแรกระหว่างดีโน่ คาบัคโรเน่และฮิบาริ เคียวยะ เนื่องจากบ้านพักที่โรมาริโอ้หาให้นั้นอยู่ติดกับบ้านของฮิบารินั่นเอง
ด้วยความที่ฮิบาริเป็นคนน่ารัก นิสัยออกจะห้าวเล็กน้อย บวกกับดวงตาคมและเฉี่ยวที่แสนจะน่าค้นหา จมูกโด่งรั้นนิดๆ ริมฝีปากอวบอิ่มน่าสัมผัส ใบหน้าขาวใสหวานซึ้งชวนมอง จึงไม่แปลกที่ร่างบางคนนี้จะเป็นที่ชื่นชอบในหมู่ของผู้ชายด้วยกันเอง ไม่ต่างอะไรไปจากดีโน่พี่ชายข้างบ้านคนนี้สักเท่าไหร่ ด้วยความที่เป็นหนุ่มชาวต่างชาติหน้าตาหล่อเหลา เรียนเก่ง ทักษะด้านการกีฬาเป็นเลิศจึงทำให้ชายหนุ่มผู้นี้นั้นเป็นหนุ่มเนื้อหอมในหมู่สาวๆ
พวกหนุ่มๆในโรงเรียนต่างพากันรู้สึกอิจฉาดีโน่เป็นอย่างมากที่ได้สนิทกับฮิบาริ เพราะทุกเช้าและทุกเย็นนั้นดีโน่จะเป็นฝ่ายไปรับและไปส่งร่างบางที่โรงเรียนอยู่เสมอ ส่วนตัวของร่างบางนั้นก็ถูกพวกสาวๆ มหาวิทยาลัยเดียวกับดีโน่พากันอิจฉาตาร้อนที่สนิทกับชายหนุ่มที่พวกตนนั้นแอบปลื้มเช่นเดียวกัน แถมยังได้เดินกลับบ้านพร้อมกันทุกวัน นับจากวันนั้นจนถึงวันนี้ก็จะปีกว่าแล้วที่ทั้งคู่สนิทกันแบบนี้ ไปไหนมาไหนด้วยกัน กินข้าวด้วยกันและนี่ก็คือสิ่งที่ทุกคนรู้และเห็นจนเป็นภาพที่ชินตา...หากแต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่ทุกคนไม่เคยรู้เลยหรือแม้แต่ตัวของฮิบาริเองก็ไม่เคยรู้ถึงสิ่งๆหนึ่งที่เกี่ยวกับดีโน่นั่นก็คือ...การที่ดีโน่นั้นแอบรักฮิบาริมาตลอดตั้งแต่วันแรกที่ได้รู้จักกัน....
ด้วยความที่เป็นพี่ชายและน้องชายที่สนิทกัน ดีโน่จึงไม่สามารถที่จะบอกความรู้สึกของตนนั้นให้ร่างบางได้รับรู้และถึงจะสนิทกันแค่ไหนแต่ดูเหมือนว่าร่างบางนั้นจะไม่ค่อยสนใจในตัวของพี่ชายคนนี้สักเท่าไหร่ ในเมื่อไม่สนใจหนุ่มผมทองคนนี้จึงเริ่มทำตัวเรียกร้องความสนใจจากร่างบางด้วยการควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้ามาให้ร่างบางเห็นได้ทุกวันและมันก็ได้ผลไปตามที่อีกคนนั้นคาดการณ์เอาไว้ เพราะมันทำให้ฮิบาริเองหันมาสนใจพี่ชายคนนี้มากขึ้นกว่าแต่ก่อน 1 ปีเต็มกับการที่ตนเองต้องอดทนเก็บความรักที่มีเอาไว้ไม่ยอมบอกกับร่างบางและวันนี้ความอดทนที่มีอยู่มันก็ถึงจุดสิ้นสุด พอกันทีสำหรับความอดทนที่มีมา วันนี้ตนจะต้องบอกกับฮิบาริให้ได้ว่าตนนั้นรู้สึกอย่างไร
//////////////////////////////////////
[READ MORE...]
2009年11月12日 (木) | 編集 |
กลับมาปัดกวาดเช็ดถูกันบล็อกร้าง - -"
อยากจะกรีดร้องอกมาดังๆ ว่าเดือนนี้มันค่อดจะหดหู่เลยให้ตายสิ
ปกติไม่เคยจะหดหู่อะไรได้ขนาดนี้ *กรีดร้องงง*
เกิดอาการรำคาญใครบางคนขึ้นมาซะแล้วสิ - -
เห็นแล้วมันน่าหงุดหงิดยิ่งนัก อยากเอาค้อนมาทุบหัวสักตั้งจริงๆ
ปล.แทนที่จะคุยกันในนั้นให้เปลืองเนื้อที่เล่นๆ
สู้ไปคุยกันในเอ็มจะดีกว่ามั้ย??? ไม่ได้อยากจะรู้เรื่องด้วยเลย
ยิ่งทำแบบนี้ ยิ่งโคตรหงุดหงิดชะมัด - -
อยากจะกรีดร้องอกมาดังๆ ว่าเดือนนี้มันค่อดจะหดหู่เลยให้ตายสิ
ปกติไม่เคยจะหดหู่อะไรได้ขนาดนี้ *กรีดร้องงง*
เกิดอาการรำคาญใครบางคนขึ้นมาซะแล้วสิ - -
เห็นแล้วมันน่าหงุดหงิดยิ่งนัก อยากเอาค้อนมาทุบหัวสักตั้งจริงๆ
ปล.แทนที่จะคุยกันในนั้นให้เปลืองเนื้อที่เล่นๆ
สู้ไปคุยกันในเอ็มจะดีกว่ามั้ย??? ไม่ได้อยากจะรู้เรื่องด้วยเลย
ยิ่งทำแบบนี้ ยิ่งโคตรหงุดหงิดชะมัด - -
2009年11月05日 (木) | 編集 |
Title :: Please teach me, Owner
Author :: yama_me (clover2329)
Pairing :: Dino Cavallone x Hibari Kyoya
**************************************
ท่ามกลางเศรษฐกิจที่ตกต่ำและยังไม่ฟื้นตัวดีแบบนี้ เป็นเรื่องยากที่นักศึกษาเพิ่งจบมาหมาดๆ จะสามารถหางานทำได้ในทันที ถึงจะหาได้แต่มันก็ต้องใช้เวลา ไม่ใช่ว่าพอสมัครปุ๊บแล้วได้ปั๊บ หรือจะหางานที่ตรงกับสายที่ตัวเองจบมานั้น มันก็ยากยิ่งกว่าซะอีก
พอๆ กับหนุ่มคนนี้...ดีโน่ คาบัคโรเน่...หนุ่มชาวอิตาลีวัย 22 ปี นักศึกษาแลกเปลี่ยนที่มาจากอิตาลี ด้วยความที่หลงใหลในประเทศญี่ปุ่น เขาจึงมีปณิธาณอันแรงกล้าว่าถ้าเรียนจบแล้วเขาจะหางานทำที่ญี่ปุ่น แต่ก็อย่างที่บอกไปว่างานนั้นมันหาได้ง่ายๆ กันซะที่ไหน
ทั้งๆ ที่ฐานะทางบ้านของดีโน่ก็ใช่ว่าจะยากจนถึงกับต้องออกมาหางานทำแบบนี้เลย มิหนำซ้ำครอบครัวของคาบัคโรเน่เองนั้นก็เป็นถึงเจ้าของธุรกิจใหญ่โตอยู่ที่อิตาลี แต่ตนเองเลือกที่จะ เดินตามทางที่ตัวเองต้องการมากกว่า ถึงแม้ว่าจะมีเสียงคัดค้านมาจากทางบ้าน แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ความปรารถนาของเค้านั้นลดน้อยลงไปด้วยเลย
~~~Tululululu~~~
เสียงโทรศัพท์เรียกเข้าดังขึ้น จนทำให้ชายหนุ่มต้องยื่นมือเข้าไปในเสื้อโค้ทสีเขียวตัวเก่งที่มักจะใส่ เป็นประจำ พร้อมกับหยิบมือถือเครื่องน้อยออกมา ก่อนจะมองหาที่นั่งแถวๆ นั้นเพื่อคุยโทรศัพท์
“ว่าไงโรมาริโอ้?” กรอกเสียงถามออกไป เมื่อเห็นว่าปลายสายที่โทรมานั้นคือใคร
“เป็นไงบ้างบอส เดินหางานวันนี้” น้ำเสียงที่ฟังดูแล้วเหมือนจะมีอายุอยู่สักหน่อย ถามออกมาด้วยความเป็นห่วง ว่าที่บอสคนต่อไปของคาบัคโรเน่ ที่ไม่รู้นึกยังไงถึงได้ระเห็จตัวเองออกมาเดินหางานอยู่ที่ญี่ปุ่นนี้
“ก็ไม่ยังไงหรอก!! เดินหามา 12 ที่แล้วทางนั้นเค้าไม่รับล่ะ บอกว่าคนเต็มหมดแล้ว” น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความผิดหวังนั้นถูกเอ่ยออกมาจนคนที่อยู่ปลายสายรู้สึกได้
“ถ้ามันเหนื่อยขนาดนั้น ทำไมบอสไม่กลับไปอิตาลีล่ะ? ตำแหน่งประธานบริษัทยังรอบอสอยู่นะ”
“ไม่ล่ะโรมาริโอ้ ฉันรักประเทศญี่ปุ่น ฉันชอบประเทศนี้ เพราะฉะนั้นฉันอยากลองหาประสบการณ์จากที่นี่ดูก่อนน่ะ ต่อให้มันจะเป็นงานอะไรก็ตามฉันก็จะทำ เอาไว้ถ้าฉันพร้อมเมื่อไหร่แล้วฉันจะกลับไปนะ” ด้วยคำพูดที่ดูตั้งใจและมาดมั่นขนาดนั้น ทำเอาโรมาริโอ้ไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี ในฐานะผู้ดูแลและติดตามก็คงต้องปล่อยให้ทำตามที่ต้องการก็แล้วกัน
“แล้วนี่บอสจะกลับเลยหรือว่ายังไง? เดี๋ยวผมจะได้ทำกับข้าวรอเอาไว้ก็แล้วกัน”
“อีกสักพักน่ะ ขอเดินหาอีกสักแป๊บนึง แล้วเดี๋ยวฉันจะกลับไป งั้นแค่นี้นะ” ดีโน่บอกเอาไว้แค่นี้ ก่อนจะเก็บเครื่องมือสื่อสารใส่ในกระเป๋าเสื้อโค้ทตามเดิม ก่อนจะลุกขึ้นพร้อมกับเดินหาบริษัทสมัครงานต่อไป
[READ MORE...]
Author :: yama_me (clover2329)
Pairing :: Dino Cavallone x Hibari Kyoya
**************************************
ท่ามกลางเศรษฐกิจที่ตกต่ำและยังไม่ฟื้นตัวดีแบบนี้ เป็นเรื่องยากที่นักศึกษาเพิ่งจบมาหมาดๆ จะสามารถหางานทำได้ในทันที ถึงจะหาได้แต่มันก็ต้องใช้เวลา ไม่ใช่ว่าพอสมัครปุ๊บแล้วได้ปั๊บ หรือจะหางานที่ตรงกับสายที่ตัวเองจบมานั้น มันก็ยากยิ่งกว่าซะอีก
พอๆ กับหนุ่มคนนี้...ดีโน่ คาบัคโรเน่...หนุ่มชาวอิตาลีวัย 22 ปี นักศึกษาแลกเปลี่ยนที่มาจากอิตาลี ด้วยความที่หลงใหลในประเทศญี่ปุ่น เขาจึงมีปณิธาณอันแรงกล้าว่าถ้าเรียนจบแล้วเขาจะหางานทำที่ญี่ปุ่น แต่ก็อย่างที่บอกไปว่างานนั้นมันหาได้ง่ายๆ กันซะที่ไหน
ทั้งๆ ที่ฐานะทางบ้านของดีโน่ก็ใช่ว่าจะยากจนถึงกับต้องออกมาหางานทำแบบนี้เลย มิหนำซ้ำครอบครัวของคาบัคโรเน่เองนั้นก็เป็นถึงเจ้าของธุรกิจใหญ่โตอยู่ที่อิตาลี แต่ตนเองเลือกที่จะ เดินตามทางที่ตัวเองต้องการมากกว่า ถึงแม้ว่าจะมีเสียงคัดค้านมาจากทางบ้าน แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ความปรารถนาของเค้านั้นลดน้อยลงไปด้วยเลย
~~~Tululululu~~~
เสียงโทรศัพท์เรียกเข้าดังขึ้น จนทำให้ชายหนุ่มต้องยื่นมือเข้าไปในเสื้อโค้ทสีเขียวตัวเก่งที่มักจะใส่ เป็นประจำ พร้อมกับหยิบมือถือเครื่องน้อยออกมา ก่อนจะมองหาที่นั่งแถวๆ นั้นเพื่อคุยโทรศัพท์
“ว่าไงโรมาริโอ้?” กรอกเสียงถามออกไป เมื่อเห็นว่าปลายสายที่โทรมานั้นคือใคร
“เป็นไงบ้างบอส เดินหางานวันนี้” น้ำเสียงที่ฟังดูแล้วเหมือนจะมีอายุอยู่สักหน่อย ถามออกมาด้วยความเป็นห่วง ว่าที่บอสคนต่อไปของคาบัคโรเน่ ที่ไม่รู้นึกยังไงถึงได้ระเห็จตัวเองออกมาเดินหางานอยู่ที่ญี่ปุ่นนี้
“ก็ไม่ยังไงหรอก!! เดินหามา 12 ที่แล้วทางนั้นเค้าไม่รับล่ะ บอกว่าคนเต็มหมดแล้ว” น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความผิดหวังนั้นถูกเอ่ยออกมาจนคนที่อยู่ปลายสายรู้สึกได้
“ถ้ามันเหนื่อยขนาดนั้น ทำไมบอสไม่กลับไปอิตาลีล่ะ? ตำแหน่งประธานบริษัทยังรอบอสอยู่นะ”
“ไม่ล่ะโรมาริโอ้ ฉันรักประเทศญี่ปุ่น ฉันชอบประเทศนี้ เพราะฉะนั้นฉันอยากลองหาประสบการณ์จากที่นี่ดูก่อนน่ะ ต่อให้มันจะเป็นงานอะไรก็ตามฉันก็จะทำ เอาไว้ถ้าฉันพร้อมเมื่อไหร่แล้วฉันจะกลับไปนะ” ด้วยคำพูดที่ดูตั้งใจและมาดมั่นขนาดนั้น ทำเอาโรมาริโอ้ไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี ในฐานะผู้ดูแลและติดตามก็คงต้องปล่อยให้ทำตามที่ต้องการก็แล้วกัน
“แล้วนี่บอสจะกลับเลยหรือว่ายังไง? เดี๋ยวผมจะได้ทำกับข้าวรอเอาไว้ก็แล้วกัน”
“อีกสักพักน่ะ ขอเดินหาอีกสักแป๊บนึง แล้วเดี๋ยวฉันจะกลับไป งั้นแค่นี้นะ” ดีโน่บอกเอาไว้แค่นี้ ก่อนจะเก็บเครื่องมือสื่อสารใส่ในกระเป๋าเสื้อโค้ทตามเดิม ก่อนจะลุกขึ้นพร้อมกับเดินหาบริษัทสมัครงานต่อไป
[READ MORE...]
