2009年11月05日 (木) | 編集 |
Title :: Please teach me, Owner
Author :: yama_me (clover2329)
Pairing :: Dino Cavallone x Hibari Kyoya
**************************************
ท่ามกลางเศรษฐกิจที่ตกต่ำและยังไม่ฟื้นตัวดีแบบนี้ เป็นเรื่องยากที่นักศึกษาเพิ่งจบมาหมาดๆ จะสามารถหางานทำได้ในทันที ถึงจะหาได้แต่มันก็ต้องใช้เวลา ไม่ใช่ว่าพอสมัครปุ๊บแล้วได้ปั๊บ หรือจะหางานที่ตรงกับสายที่ตัวเองจบมานั้น มันก็ยากยิ่งกว่าซะอีก
พอๆ กับหนุ่มคนนี้...ดีโน่ คาบัคโรเน่...หนุ่มชาวอิตาลีวัย 22 ปี นักศึกษาแลกเปลี่ยนที่มาจากอิตาลี ด้วยความที่หลงใหลในประเทศญี่ปุ่น เขาจึงมีปณิธาณอันแรงกล้าว่าถ้าเรียนจบแล้วเขาจะหางานทำที่ญี่ปุ่น แต่ก็อย่างที่บอกไปว่างานนั้นมันหาได้ง่ายๆ กันซะที่ไหน
ทั้งๆ ที่ฐานะทางบ้านของดีโน่ก็ใช่ว่าจะยากจนถึงกับต้องออกมาหางานทำแบบนี้เลย มิหนำซ้ำครอบครัวของคาบัคโรเน่เองนั้นก็เป็นถึงเจ้าของธุรกิจใหญ่โตอยู่ที่อิตาลี แต่ตนเองเลือกที่จะ เดินตามทางที่ตัวเองต้องการมากกว่า ถึงแม้ว่าจะมีเสียงคัดค้านมาจากทางบ้าน แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ความปรารถนาของเค้านั้นลดน้อยลงไปด้วยเลย
~~~Tululululu~~~
เสียงโทรศัพท์เรียกเข้าดังขึ้น จนทำให้ชายหนุ่มต้องยื่นมือเข้าไปในเสื้อโค้ทสีเขียวตัวเก่งที่มักจะใส่ เป็นประจำ พร้อมกับหยิบมือถือเครื่องน้อยออกมา ก่อนจะมองหาที่นั่งแถวๆ นั้นเพื่อคุยโทรศัพท์
“ว่าไงโรมาริโอ้?” กรอกเสียงถามออกไป เมื่อเห็นว่าปลายสายที่โทรมานั้นคือใคร
“เป็นไงบ้างบอส เดินหางานวันนี้” น้ำเสียงที่ฟังดูแล้วเหมือนจะมีอายุอยู่สักหน่อย ถามออกมาด้วยความเป็นห่วง ว่าที่บอสคนต่อไปของคาบัคโรเน่ ที่ไม่รู้นึกยังไงถึงได้ระเห็จตัวเองออกมาเดินหางานอยู่ที่ญี่ปุ่นนี้
“ก็ไม่ยังไงหรอก!! เดินหามา 12 ที่แล้วทางนั้นเค้าไม่รับล่ะ บอกว่าคนเต็มหมดแล้ว” น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความผิดหวังนั้นถูกเอ่ยออกมาจนคนที่อยู่ปลายสายรู้สึกได้
“ถ้ามันเหนื่อยขนาดนั้น ทำไมบอสไม่กลับไปอิตาลีล่ะ? ตำแหน่งประธานบริษัทยังรอบอสอยู่นะ”
“ไม่ล่ะโรมาริโอ้ ฉันรักประเทศญี่ปุ่น ฉันชอบประเทศนี้ เพราะฉะนั้นฉันอยากลองหาประสบการณ์จากที่นี่ดูก่อนน่ะ ต่อให้มันจะเป็นงานอะไรก็ตามฉันก็จะทำ เอาไว้ถ้าฉันพร้อมเมื่อไหร่แล้วฉันจะกลับไปนะ” ด้วยคำพูดที่ดูตั้งใจและมาดมั่นขนาดนั้น ทำเอาโรมาริโอ้ไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี ในฐานะผู้ดูแลและติดตามก็คงต้องปล่อยให้ทำตามที่ต้องการก็แล้วกัน
“แล้วนี่บอสจะกลับเลยหรือว่ายังไง? เดี๋ยวผมจะได้ทำกับข้าวรอเอาไว้ก็แล้วกัน”
“อีกสักพักน่ะ ขอเดินหาอีกสักแป๊บนึง แล้วเดี๋ยวฉันจะกลับไป งั้นแค่นี้นะ” ดีโน่บอกเอาไว้แค่นี้ ก่อนจะเก็บเครื่องมือสื่อสารใส่ในกระเป๋าเสื้อโค้ทตามเดิม ก่อนจะลุกขึ้นพร้อมกับเดินหาบริษัทสมัครงานต่อไป
[READ MORE...]
Author :: yama_me (clover2329)
Pairing :: Dino Cavallone x Hibari Kyoya
**************************************
ท่ามกลางเศรษฐกิจที่ตกต่ำและยังไม่ฟื้นตัวดีแบบนี้ เป็นเรื่องยากที่นักศึกษาเพิ่งจบมาหมาดๆ จะสามารถหางานทำได้ในทันที ถึงจะหาได้แต่มันก็ต้องใช้เวลา ไม่ใช่ว่าพอสมัครปุ๊บแล้วได้ปั๊บ หรือจะหางานที่ตรงกับสายที่ตัวเองจบมานั้น มันก็ยากยิ่งกว่าซะอีก
พอๆ กับหนุ่มคนนี้...ดีโน่ คาบัคโรเน่...หนุ่มชาวอิตาลีวัย 22 ปี นักศึกษาแลกเปลี่ยนที่มาจากอิตาลี ด้วยความที่หลงใหลในประเทศญี่ปุ่น เขาจึงมีปณิธาณอันแรงกล้าว่าถ้าเรียนจบแล้วเขาจะหางานทำที่ญี่ปุ่น แต่ก็อย่างที่บอกไปว่างานนั้นมันหาได้ง่ายๆ กันซะที่ไหน
ทั้งๆ ที่ฐานะทางบ้านของดีโน่ก็ใช่ว่าจะยากจนถึงกับต้องออกมาหางานทำแบบนี้เลย มิหนำซ้ำครอบครัวของคาบัคโรเน่เองนั้นก็เป็นถึงเจ้าของธุรกิจใหญ่โตอยู่ที่อิตาลี แต่ตนเองเลือกที่จะ เดินตามทางที่ตัวเองต้องการมากกว่า ถึงแม้ว่าจะมีเสียงคัดค้านมาจากทางบ้าน แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ความปรารถนาของเค้านั้นลดน้อยลงไปด้วยเลย
~~~Tululululu~~~
เสียงโทรศัพท์เรียกเข้าดังขึ้น จนทำให้ชายหนุ่มต้องยื่นมือเข้าไปในเสื้อโค้ทสีเขียวตัวเก่งที่มักจะใส่ เป็นประจำ พร้อมกับหยิบมือถือเครื่องน้อยออกมา ก่อนจะมองหาที่นั่งแถวๆ นั้นเพื่อคุยโทรศัพท์
“ว่าไงโรมาริโอ้?” กรอกเสียงถามออกไป เมื่อเห็นว่าปลายสายที่โทรมานั้นคือใคร
“เป็นไงบ้างบอส เดินหางานวันนี้” น้ำเสียงที่ฟังดูแล้วเหมือนจะมีอายุอยู่สักหน่อย ถามออกมาด้วยความเป็นห่วง ว่าที่บอสคนต่อไปของคาบัคโรเน่ ที่ไม่รู้นึกยังไงถึงได้ระเห็จตัวเองออกมาเดินหางานอยู่ที่ญี่ปุ่นนี้
“ก็ไม่ยังไงหรอก!! เดินหามา 12 ที่แล้วทางนั้นเค้าไม่รับล่ะ บอกว่าคนเต็มหมดแล้ว” น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความผิดหวังนั้นถูกเอ่ยออกมาจนคนที่อยู่ปลายสายรู้สึกได้
“ถ้ามันเหนื่อยขนาดนั้น ทำไมบอสไม่กลับไปอิตาลีล่ะ? ตำแหน่งประธานบริษัทยังรอบอสอยู่นะ”
“ไม่ล่ะโรมาริโอ้ ฉันรักประเทศญี่ปุ่น ฉันชอบประเทศนี้ เพราะฉะนั้นฉันอยากลองหาประสบการณ์จากที่นี่ดูก่อนน่ะ ต่อให้มันจะเป็นงานอะไรก็ตามฉันก็จะทำ เอาไว้ถ้าฉันพร้อมเมื่อไหร่แล้วฉันจะกลับไปนะ” ด้วยคำพูดที่ดูตั้งใจและมาดมั่นขนาดนั้น ทำเอาโรมาริโอ้ไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี ในฐานะผู้ดูแลและติดตามก็คงต้องปล่อยให้ทำตามที่ต้องการก็แล้วกัน
“แล้วนี่บอสจะกลับเลยหรือว่ายังไง? เดี๋ยวผมจะได้ทำกับข้าวรอเอาไว้ก็แล้วกัน”
“อีกสักพักน่ะ ขอเดินหาอีกสักแป๊บนึง แล้วเดี๋ยวฉันจะกลับไป งั้นแค่นี้นะ” ดีโน่บอกเอาไว้แค่นี้ ก่อนจะเก็บเครื่องมือสื่อสารใส่ในกระเป๋าเสื้อโค้ทตามเดิม ก่อนจะลุกขึ้นพร้อมกับเดินหาบริษัทสมัครงานต่อไป
[READ MORE...]
| ホーム |
